ಕಡೆವರೆಗೂ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ? ನಲುವತ್ತೈದು ವರ್ಷದ ಆಯನಿವರ್ಸರಿ ದಿನ ನನ್ನ ಹರೆಯದ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಬಂದು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದಳು. ಅವಳಿಗೀಗ ಹದಿನೆಂಟರ ಹರೆಯ. ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಹೂವಿನ ಪಕಳೆಯ ಹಾಗಿದ್ದಳು. ಈಗ ಹೂವೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಕಾಲ, ದೇಶ ಬದಲಾಗಿದೆ. ನನ್ನವರ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಂಥ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಅವಳಿಗಿಲ್ಲ. ಹುಡುಗರ ಹೆಗಲಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ನಡೆಯುವ ಈ ಕಾಲದ ಹುಡುಗಿ ಅವಳು. ಆದರೆ ಸಂವೇದನೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಅದೇ ಅಲ್ವಾ. ಆ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಅನುಭವದ ಮಾತು ಹೇಳಿದೆ. ನಮ್ಮತನ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ ನಿಮಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಅನಿಸಬಹುದು. ಗಂಡನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಕಿವಿಮಾತನ್ನೇ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದ ನಾನು ಈ ಮಾತು ಹೇಗೆ ಆಡಿದೆ ಅಂತ. ಯಾರೇನೇ ಅಂದರೂ ಅನುಭವ ಕಲಿಸುವ ಪಾಠ ದೊಡ್ಡದು. ಸಮರ್ಪಣೆಯ ಭಾವದಲ್ಲೇ ನಾವು ಸಂಗಾತಿಯ ಜೊತೆಯಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಅತಿಯಾದ ಅವಲಂಬನೆ, ಅವರಿಂದಲೇ ಖುಷಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂಬ ಭಾವ ಸುದೀರ್ಘ ದಾಂಪತ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ. ಅದು ಅವರಿಗೂ ನಮಗೂ ಹೊರೆ. ನಮ್ಮತನ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಗೌರವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದ ಹಾಗಿರುವುದು ಮುಖ್ಯ. ನಮ್ಮತನವೇ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಕೀಳರಿಮೆ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದ ನಾವು ಸಂಗಾತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲೂ, ಮಕ್ಕಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲೂ ಕೀಳಾಗುತ್ತೇವೆ. ಇದರಿಂದ ...